|
انگيزه هاي قيام
كربلا |
|
اينجــــــا دلــي در
هالـة اندوه مانــــده |
|
آتش فشانــــي در دل
يك كوه مانـــده |
|
تصويــر شب در قابهاي
چشم، مــــردم |
خورشيد را مي كرد در
انديشه ها گـــم |
|
ديگــــر ستــــاره
طاقـــت ماندن ندارد |
جايـــي بــراي
نـــــور افشاندن نــــدارد |
|
مسنــدنشيـــن مصطفي
وقتي يزيد است |
ديگر ستاره بودن،
مانـــدن بعيــد است |
|
تــــا چرخ گردون بر
مدار فاسدان شـد |
يــــا مرگ يا بيعت
شعار فاسدان شـــد |
|
بيعـت يعني باده
نوشيدن چو مستــــان |
دلمردگـــــي و همراهي
شهوت پرستان |
|
بيعــت يعني ظلــــم
را تاييــد كـــردن |
كفــــر و نفاق و كينه
را تمجيد كـــردن |
|
بيعـــت يعني پــــا
بروي حق نهــــادن |
در را بــــروي لشكــر
حـق گشـــــادن |
|
بيعـــت تاييـــد تمام
منكــــرات است |
خارج شدن از معبر پاك
صـــراط اسـت |
|
بيعـــت يعني بر خدا
لشكر كشيــــدن |
پيونـــــــد نسلي
مصطفايي را بريــــدن |
|
بيعـــت يعنــي
شــــرع را تبعيد كردن |
ظلـــم و نفـــاق و
كينه را تشديد كردن |
|
بيعــت يعنـــي زندگي
در ننگ و پستي |
معنــــــا شدن در
عقدة نيرنگ و پستي |
اما حسيـن بن علي(ع) صبحي سپيد است
|
از جانـــب او اين
چنين بيعت بعيد است |
در
چشم حق بين حسين چون روزپيداست
|
بيعـــت، بـــــدرود
تمام معرفتهاســـت |
|
آييـــن پيغمبر اسير
كفر و كين اســـت |
اين تك ستاره آخرين
اميد دين اســـت |
|
ايــن تك ستاره در
خيال انقلاب اســـت |
مي سوزداز اين آتش و
در پيچ و تاب است |
|
مي خواهد از گردون به
هامون برفروزد |
همچـون شهاب سركشي خود
رابسـوزد |
|
تــا شايــد از انوار
آن مهتاب گشتـــــه |
روشن شود انديشه هاي
خواب گشتـــه |
|
انگيزة صـــد
كهكشـــان فريــــاد دارد |
آيينـــــه يـــــك
داد در بيـــــداد دارد |
|
مي خواهــــد از هفتاد
رنگ شب گريزد |
بـا شــب پرست هفت رنگ
شب ستيزد |
|
مي خواهـــد از دندانه
هاي اين شب تار |
تشـــت يزيد از بام
اندازد به يك بــــار |
|
مي خواهـــد او كاري
كند تا شب بخيرد |
رنـــــگ بحر اين
كاروان خفته گيــــرد |
|
مي خواهــــــد او
بيرق فراز فصل گردد |
تــــا فرعهـــا نابود
در يك اصل گــردد |
|
با آنكه مي دانست چون
مرغي به هامون |
|
از تير كين پرپر زند
در خاك و در خون |
|
با آنكه مي دانست
گلهاي وجود در هـم |
پژمرده مي گردد درين
اوج و فــرودش |
|
با آنكه مي دانست طرح
اين خيالــــش |
يعنـــــي اسيري بردن
اهل و عيالــــش |
|
با آنكه مي دانست آن
پرهاي ايمـــــان |
بر نيـــــزه هاي كفر
مي گردد نمايـــان |
|
با آنكه مي دانست
پيكرهاي محبــــوب |
در زيـــر رسم اسبها
گردد لگدكــــوب |
|
اما حسين است و بقاي
دين به نامــــش |
مانــــدن درين پستي
كجا باشد مقامش |
|
در آستـــان مـــرگ و
ايوان بقا بـــــود |
تفسيــــر انـــا من
حسيـــن مصطفا بود |
|
بايـــد چو شير از
بيشه هاي دين برآيد |
بايــــد بني
اميـــــه را رســوا نمايـــــد |
|
بايــــــد زخون خورد
هر رنگي زمان را |
در قـــاب تغيير افكند
شكل جهـــان را |
|
او در نگــــاه
مردمـــــان ترديــد دارد |
اينــــك ستـــــاره
مقصد خورشيد دارد |
اسماعيل
جاجرمي